Menu

MAMUŚKA PO 30

Blog o życiu z kobiecego punktu widzenia.

Jak straciłam nawet bycie mamą ....

inspiredbydreams

  temidaboginisprawiedliwosciklasycznafigura4640     Gdy zaczynałam wejście w dorosłe życie miałam pieniędzy więcej niż na tamta chwile powinnam dlatego ,że nauczyłam się ze mogę kupić co tylko chcę i nie muszę się martwić o jutro.

       W wieku 15 lat podjęłam się pierwszej pracy- handel podróbkami perfum na straganie. Od rana do popołudnia ciepło czy zimno , dostałam wraz siostra parę złotych zaliczki i na tym się skończyło- zostałyśmy oszukane i nie zapłacono nam. 

Moja  druga praca -sprzedawanie odzieży na straganach z moim ex  . Ludzie tak chętnie kupowali u mnie ciuchy ,że potrafiłam dziennie sprzedać towar wart 10-25 tyś. zł i trzeba było jechać po nowe ciuchy do Tuczna Koszalina czy Warszawy. Pozniej chwytalam sie czego sie dalo- pomoc domowa , sekretarka , pokojowka, kelnerka itd

Nie wiedziałam co robić z pieniędzmi . Fakt - praca bardzo ciężka bo pobudka ok 3:30-4 rano i czasem musiałam jechać na rynek na drugim końcu Polski bo przykładowo we wtorki najlepszy handel był akurat w Głogowie.

Praktycznie co tydzień kupowałam sobie jakąś biżuterię, przeważnie złotą. moje dzieci codziennie miały zakupione słodycze i jakieś male drobiazgi za ok 30 zł dziennie  . Na obiad rostbef , karkóweczka , łosoś i na co tylko mieliśmy ochotę. Ex obkupił sie w sprzęt rtv i sporo porozdawał po " przyjaciołach " i rodzinie. Chciał pokazać jaki ma gest , jaki to on bogaty. Prawda była taka ,że to ja po kilku miesiącach od ślubu sama musiałam latać po rynkach i dbać o finanse rodziny.... ale mniejsza z tym teraz.

Fakty są tu najważniejsze, czyli byłam zbyt młoda i głupia żeby pomyśleć o jutrze; o oszczędzaniu o tym ,ze nie zawsze może być tak pięknie.Bo i po co skoro mam wszystko czego dusza zapragnie albo i więcej. 

Mąż zaczął mnie bić nawet gdy trzymał dziecko na ręce to bił drugą ręką... musiałam odejść bo nie byliśmy bezpieczni. Zamiast luksusów wybrałam zaczęcie wszystkiego od zera za co później słono zapłaciłam  ( szukając mieszkania urzędnicy mi dosłownie mówili ze "najpierw się robi pieniądze a później robi się dzieci " cyt kierowniczkę działu mieszkaniowego w Poznaniu)

No i się zaczęło...... nagle zostałam sama z dziećmi  bez mieszkania bez perspektyw i nie wiedziałam gdzie iść po pomoc jak zacząć to życie, jak sobie poradzić z 1500 zł na wyżywienie i utrzymanie 3 osób w tym dziecka niepełnosprawnego . Nie wiedziałam nic bo wcześniej miałam wszystko i gdy nagle zostalam sama z dziećmi na utrzymaniu zaczęła się panika bo po wydaniu na pampersy i jakieś jedzenie wiecznie brakowało nam na życie i tak KOŁO SIĘ ZAMKNĘŁO  . Bez pieniędzy nie dostanę mieszkania a bez mieszkania nie mogę mieć dzieci . widocznie zapukałam w o jedne drzwi za dużo bo komuś to sie nie spodobało i po tym jak pozwalam miasto Poznań o przyznanie mi i moim dzieciom mieszkania adwokat miasta zapewnił ze jeśli złożę kolejny wniosek to na pewno wpiszą mnie na listę i otrzymam mieszkanie. Miesiąc później dostałam wyrok Sądowy ze mam odprowadzić dzieci do domu dziecka tak tak było tez parę innych spraw ale w uzasadnieniu wyroku były same kłamstwa wiec dziwnym trafem po przegraniu sprawy z miastem zostalam nagle bez dzieci. 

Przeżyłam załamanie psychiczne , nie pamiętam bardzo duzo z tamtego okresu ale tez i wiele innych spraw mi umknęło. musiałam wyjechać z kraju bo byla to juz sprawa mojego życia lub śmierci. Chyba nikt prócz mnie nie rozumiał na ile poważna i bolesna jest dla mnie ta sytuacja. Zrób to nie rob tego, dlaczego nie idziesz tam czy tam , może do gazety bądź telewizji jakby to wszystko było takie proste a fakt ze nie potrafię zyc bez moich dzieci to sprawa drugoplanowa bo przecież ONI nie wiedza co to znaczy ale łatwo im powiedzieć co POWINNAM zrobić. 

Po powrocie do kraju okazalo sie ze moje konto bankowe jest zablokowane komorniczo na kwote o 13tys zl ponad to jeszcze jeden komornik wszedl mi na pensje i probuje sciagnac kolejne 10tys . wyglada na to ze wpakowalam sie w niezle dlugi ale najgorsze w tym to ze nic z tego nie pamietam. 

POWINNAM  teraz usiasc i wydzwaniac po komornikach zeby sie dowiedziec za co konkretnie i ile zadluzenia mam dla jakich firm . UPADLOŚĆ KONSUMENCKA  nie jest taka trudna sama w sobie bo wiem dokladnie co i jak zrobic . Najtrudniej jest zadzwonic do kazdegoo z tych komornikow i dowiedziec sie komu ile za co.... dowiedziec sie co moja glowa wykasowala z pamieci i szczerze to sie boje ze jak zaczne grzebac w pamieci to przypomne sobie za duzo i depresja powroci w chwili gdy akurat potrzebuje duzo sil w walce o odzyskanie syna.

Myśle , ze wracam do tego wszystkiego bo owe KOŁO znowu sie zamyka... zeby odzyskac syna musze miec mieszkanie a na wynajecie mnie nie stac . Szukam tzw mieszkania czynszowego czyli ze ktos odstapi od oplaty za wynajem i pozwoli nam mieszkac w zamian za oplacanie czynszu. No cóż .. wiierze ze nam sie uda ale to nie takie latwe.....

Pozdrawiam @InspiredByDreams

Komentarze (1)

Dodaj komentarz
  • inspiredbydreams

    przepraszam za czesciowy brak polskich znakow- zbyt ciezko sie to pisalo....

© MAMUŚKA PO 30
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci